حال ببينيم كه اين عامل معجزه‌گر ضد سرطان يعنى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) را در كجا بايد جستجو كرد ؟ اوّلا لگوم‌ها و بقولات منبع غنى از اين ماده هستند و بين آنها دانه‌هاى سويا و نخود رسمى غنىترين منبع مىباشند و ساير منابع غنى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) عبارت‌اند از : سيب‌زمينى ، لوبيا چشم‌بلبلى ، باقلا ، انواع لوبيا ، نخودفرنگى ، ماش ، عدس و بطور كلى تمام انواع حبوبات داراى كم‌وبيش مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) هستند . به علاوه در مغزهاى گياهى نظير بادام زمينى ، گردو و . . . دانه‌هاى غلات از جمله گندم ، برنج ، ذرت ، ذرت خوشه‌اى ، چاودار و همچنين موز و آناناس و در سبزىها نظير بادمجان ، اسفناج ، كلم ، كلم بروكسل ، ترب ، خيار نيز كم‌وبيش از اين مولكول‌ها يافت مىشود . بديهى است انتخاب نوع مناسب از انواع حبوبات ، سبزىها ، ميوه‌ها و مغزها براى هر كس بايد با توجه به وضع فيزيولوژيكى هر شخص و هماهنگ و سازگار با بدن هركس باشد . مثلا اشخاصى كه نمىتوانند برخى از حبوبات را بخورند و ناراحت مىشوند و يا نسبت به بعضى از سبزىها حساسيت دارند ، بايد از ساير انواع مناسب انتخاب كنند و توصيه مىشود كه براى انتخاب خوراكى مناسب با كارشناس تغذيه و متخصصان رشتهء غذا درمانى و گياه‌درمانى مشورت نمايند . مثلا تحقيقات جديدى كه يك دانشمند معروف در ايالت واشنگتن انجام داده است نشان مىدهد كه 50 درصد پروتئين در گوجه‌فرنگى نارس به صورت مولكول‌هاى مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) مىباشد و به تدريج كه گوجه‌فرنگى مىرسد و قرمز مىشود مقدار آن كاهش مىيابد ولى توجه فرماييد كه از اين تحقيق نبايد نتيجه گرفته شود كه گوجه‌فرنگى نارس بايد خورده شود زيرا گوجه‌فرنگى نارس داراى مقدار زياد يعنى بيش از حد مجاز داراى سمّ سولانين است كه خوردن آن مسموم‌كننده است ولى پس از رسيدن و قرمز شدن مقدار « سولانين » آن كم مىشود و هميشه گوجه‌فرنگى بايد وقتى كاملا رسيد و قرمز شد خورده شود . از نظر مقدار مهاركننده‌هاى پروتئاز ( P . inhibitors ) در گياهان مختلف حقيقت اين است كه تا به حال تحقيقات وسيعى انجام نگرفته است و شايد وقتى تمام گياهان از اين نظر بررسى شوند اطلاعات بيشتر و جديدى دربارهء منابع غنى اين مادهء مفيد در دسترس قرار گيرد .